آغاز کردم به نام خداوند روزی دهندۀ آمرزنده. (تسمیه به گونه های مختلف در بعضی سوره ها ترجمه شده است: به نام آفرینندۀ بخشندۀ بخشاینده؛ به نام آفریدگار، پروردگارِ آمرزگار؛ به نام دارندۀ جهان، دانندۀ نهان، گزارندۀ عصیان؛ به نام خدایِ نعمت افزای، رحمت نمای؛ به نام خدای بی مانند، رحمت پیوند؛ به نام پادشاهِ بی همتا، آمرزندۀ گناه؛ به نام آفریدگارِ خلقان، روزی دهندۀ بندگان، آمرزندۀ عصیان؛ به نام پادشاه بی همتا، آمرزندۀ جفا؛ بنام آن خدای که مؤمنان را محلِ خوف و رجا گردانید، مهربانی که ایشان را محلِ ثنا و دعا گردانید، بخشاینده ای که ایشان را محلِ خدمت و وفا گردانید.)

سپاس مر خدای را که آفریدگار و پروردگار و سازندۀ کار جهانیان است.

روزی دهندۀ همه جانوران است، بخشاینده بر همه عاصیان است.

پادشاه روز قیامت است (که در وی شمار و جزا و حکم و سیاست است).

ترا پرستیم و از تو یاری خواهیم.

بدار ما را بر راه راست (که راه انبیا و اولیاست).

راه آنها که به ایشان انعام کرده ای، و نعمتها بر ایشان تمام کرده ای، نه براه آنها که اهل انتقام اند (و آن جهودانند)، و نه راه آنها که گمراهانند (و آن ترسایانند، نه راه گبران {١} و نه راه هواداران {٢}).